اردی جهنم ۴۰۵ در راه...

معصومه 28 فروردین · معصومه ·

چیزی تکرار نمیشود. این ما هستیم که مکرریم.

16بازدید

گفتند چرا سنگ

گفتیم مگر در آن صبح غریب

اولین نقش ها و کلمات را

اجداد بیابان‌گردمان

بر سنگ نتراشیدند

مگر کافی نیست که نان‌مان هنوز از زیر سنگ بیرون می آید

و ناممان شتابان می رود

که بر سنگ نوشته شود.

سنگ‌مان را کسی به سینه نزد

و سرمان تا به سنگ نخورد آدم نشدیم.

عباس صفاری

حوصله ام که سر می رود،دروغ هایت را می شمارم

بعد از تو تمام لحظه ها را کشتم... من قاتل زندگی شدم؛میدانی!

پرندگانم را آزاد کردم زیرا فهمیدم نداشتن تنها راه از دست ندادن است.