مثل تردید که تاثیر دعا را کم کرد

اعتقادم به تو ایمان به خدا را کم کرد

بعد تو تکیه نکردم به کسی! ترسیدم

ترس، وابستگی من به عصا را کم کرد

مهربان‌تر شده بودی که از اینجا بروی

رفتنت گرچه نیازم به دوا را کم کرد

مثل بیمار دم مرگ که با قطع امید

دکترش آمد و تجویز دوا را کم کرد

دل به هر روزنه بستیم به تاریکی رفت

دل به هر باد سپردیم هوا را کم کرد

خانه‌ها پر شده‌اند از در و دیوار فقط

فکر امنیت ما پنجره‌ها را کم کرد

#رویا_باقری