زمزمه های خاکستری

فراق، فرصتِ خوبی ست تا محک بزنیم

که بینِ ما دو نفر چیست؟ عشق، یا عادت؟

رقیب، مرگِ مرا خواست؛ گفتمش «آمین!»

که نیست عاشقِ دلتنگ را جُز این، حاجت

حسین دهلوی

از بس که خدا عاشق نقاشی بود...

هر فصل به روی بوم، یک چیز کشید

یک بار ولی گمان کنم شاعر شد..

یک گوشه ی دنج رفت و پاییز کشید!

شعر: دنیایی­ست؛

شهرهایش: کلمات؛

عابرانش: حرف­هایی که هرگز به مقصد نمی­رسند...

وحید عمرانی

از صورت من چاهِ دهان را بردار
یا فکر و خیالِ غمِ نان را بردار
ای بیل مکانیکی غمگین! ای شعر!
از روی من آوار جهان را بردار

جلیل صفر‌بیگی

سکوتم بوی آرامش ندارد

جنونم با کسی سازش ندارد

به غیر از چشم های عاشق تو

جهانم چیز با ارزش ندارد

بهناز جعفری

ای دوست غیر طعنه به‌ من سنگ هم‌ بزن

بنشین به تار و پود دلم چنگ هم بزن 

حالا که سرد و سخت چنان آهنی بیا 

گاهی به رسم آهنیت “زنگ” هم بزن

امیر حسین ثابتی

ویران شده در نبودت این کوه غرور

من مانده‌ام و امید و یک قلب صبور

بی عشق ادامه دادنم ممکن نیست

مانند 'نود' بدون 'فردوسی پور'

علی صفری

از بودن و از نبودنت آشفتم

هی حرف زدم شعر نوشتم گفتم:

من مرد شکست خورده ای هستم که

حتی به خودم تکیه کنم می اُفتم

مثل دختران گل به دست

بر سرِ چهارراه‌های احتمال

بی‌قرارِ می‌رسد، نمی‌رسد…

مثل یک جوانه

چشم انتظار یک بهانۀ زلال

مثل کودکانِ مهد

بی‌قرارِ بوسه‌های مادرانه

چارچوب آشنای خانه

چشم می‌کشم

برای دیدنت

رسیدنت

چشم می کشم...

ولی...

نمی رسی...

آرش شفاعی

خودكشي رسيدن به توست

ارتفاع نمي خواهد

نيما معماريان