چندان که راه رود به جز یک مسیر نیست

تغییر سرنوشت هم امکان پذیر نیست

ای برگ! دل به شاخه ی افتاده بسته ای

راه گریز از این سفر ناگزیر نیست

صید از کمین گریخت و صیاد وقت کش

وقتی کمان کشید که در چله تیر نیست

از مرز بازگشت پذیری جهان گذشت

این کشتی فلک زده پهلو بگیر نیست

چون خانه را ستون به ستون موریانه خورد

آیا برای همت تعمیر دیر نیست؟

معمار کارگاه عدم را صدا کنید

ویرانه ی وجود مرمت پذیر نیست

فاضل نظری